( 1 ) گفت مقصود خواجهء لو لاك * آينهء مؤمنست مؤمن پاك مؤمن آينهء مؤمنست ؛ يعنى هر كه مؤمن است بايد كه بر سبيل شفقت به حال مؤمنان نگرد ، و اگر ناصوابى از يكى بحاصل آيد كه تعلّق بدين يا به دنيا يا بأدب نفس دارد ويرا پنهان نصيحت كند ؛ و أمير المؤمنين عليه السّلام گويد : نصيحت پيش مردم سرزنش و ملامت بود . 110 - المؤمن يسير المئونة . ( 2 ) مؤمن اندك مئونت و خرج بود ؛ زيرا كه در خورش و پوشش اسراف نكند ، از حرام و شبهت نيك پرهيزد پس حلالش اندك بود و اسراف نكند و گفتند كه : در هر درمى كه بدست يكى آيد كژدمى بود بايد كه افسون كند تا ويرا نزند و افسونش آن باشد كه در وجه حلالش به كار برد . 111 - المؤمن كيّس فطن حذر . ( 3 ) مؤمن از بد حذر كند هموار * زانكه هم زيركست و هم هشيار مؤمن زيرك بود زيرا كه بر حذر باشد و آخرت را در دنيا به هيچ كارى از دست ندهد . 112 - المؤمن آلف مألوف . ( 4 ) مؤمن دوست دارد مؤمنان را و چنان زندگانى كند كه مؤمنان نيز ويرا دوست دارند . 113 - المؤمن من آمنه النّاس على انفسهم و أموالهم و دمائهم . ( 5 ) مؤمنست آنكه مردمان باشند * از وى ايمن بنفس و خون و بمال نبود مؤمن آنكه زو هستند * مؤمنان ترسناك در همه حال مؤمن آن بود كه مردمان را نرنجاند و ظلم نكند و قتل نكند . 114 - المؤمن غرّ كريم و الفاجر خبّ لئيم . ( 6 ) مؤمن ساده دل و كريم بود ، و فاجر حيلتى و شوم بود ؛ يعنى هر كه مؤمن بود پيوسته همنشين آخرت بود ، و انديشه و تفكّر بدان كند ، و دنيا را محلّ و مقدار ننهد